Bali poza utartym szlakiem i 4 magiczne jeziora Batur, Beratan, Buyan, Tamblingan

Balijskie jeziora niedoceniane

Boska wyspa Bali kojarzy się przede wszystkim z pięknymi, różnorodnymi plażami i tropikalnym klimatem.

To wyspa:

• Idealna dla miłośników surfingu – fale Bali przyciągają surferów z całego świata
• Doskonała dla szukających spokoju emerytów – relaks na plaży gwarantowany
• Świetna dla rodzin z dziećmi – łagodne fale i przyjazna infrastruktura
• Idealna dla szukających wypoczynku od pracy – oddech w naturze i aktywny relaks
• Wspaniała do pracy zdalnej – z laptopem na tarasie z widokiem na ocean
• Raj dla fanów adrenaliny – spływy pontonowe i rafting na rzekach
• Magiczne miejsce dla wielbicieli wodospadów – ukryte w dżungli cuda natury
• Mekka dla fanów górskich trekkingów – lasy, punkty widokowe i wulkany

Bali ma to wszystko.

Ale… ma też coś, o czym mało kto wie:

Cztery piękne jeziora położone w północnej części wyspy – spokojne, mistyczne i pomijane przez większość przewodników. To doskonała alternatywa dla fal i zgiełku południa.

Miłośnicy bezfalowych, cichych wód mają tu w czym wybierać.

Poznaj nasze ulubione jeziora Bali – Batur, Beratan, Buyan i Tamblingan – i odkryj wyspę na nowo.

 

Jezioro Batur – wulkaniczne piękno i legenda Kebo Iwa

 

 

Jezioro Batur położone jest w kalderze wulkanu o tej samej nazwie w regionie Kintamani, w regencji Bangli, około 30 km na północny-wschód od Ubud.

 

 

Otoczone przez majestatyczny wulkan Batur (1717 m n.p.m.), oferuje spektakularne widoki podczas rejsów łódką czy trekkingów.

 

 

Zimna woda w jeziorze może orzeźwić aż za bardzo, ale to świetna odskocznia od tropikalnych temperatur Bali.

 

Trekking na wulkan Batur

Szlak na szczyt słynnego wulkanu Batur prowadzi przez gęsty, zielony las z licznymi punktami widokowymi. Widoki na położone w dolinach miasteczka, jezioro i zieleń są spektakularne. Wyprawa nie zajmuje całego dnia i doskonale łączy się z relaksem nad jeziorem.

 

 

Legenda o powstaniu jeziora Batur –  Kebo Iwa

Z jeziorem Batur wiąże się bardzo popularna na Bali opowieść o mitycznym olbrzymie zwanym Kebo Iwa, o którym słyszało na Bali każde dziecko.

Dawno, dawno temu w balijskiej wiosce żył olbrzym o imieniu Kebo Iwa. Był bardzo silny i pracowity, dlatego ludzie z okolicznych wiosek często prosili Kebo Iwa o pomoc przy budowie domów czy renowacji świątyń. Kebo Iwa chętnie pomagał i nigdy nie żądał pieniędzy. Zadowalał się sutym poczęstunkiem za okazaną pomoc. Jednak apetyt miał stosowny do swoich rozmiarów. Potrafił zjeść tyle ryżu, ile nasyciłoby nawet ze stu dorosłych mężczyzn.

Niestety głodny Kebo Iwa szybko wpadał w szał. Niszczył domy i świątynie. Ludzie w obawie o swój dobytek często sami głodowali, żeby tylko zaspokoić apetyt olbrzyma.

Prawdziwy kryzys nadszedł, kiedy wioskę dotknęła długa susza. Pola ryżowe wyschły, ogrody nie obrodziły. Mieszkańcy sami nie mieli co do garnka włożyć, a tym bardziej nakarmić Kebo Iwę. Głodny i wściekły Kebo Iwa zaczął okradać gospodarstwa, pożerać bydło, dewastować uprawne pola, pustoszyć spichlerze.

Mieszkańcy wioski chowali się wtedy w górach, żeby przeczekać jego gniew. Jednak kiedy Kebo Iwa w ataku szału zniszczył lokalną świątynie – dom bogów, miejsce święte, miarka się przebrała.

Uknuli spisek. Zebrali całe jedzenie, które im jeszcze pozostało, zanieśli Kebo Iwa i poprosili, żeby odbudował wioskę, którą zniszczył. W zamian za to obiecali dostarczać mu jedzenie do końca jego życia. Kebo Iwa zaakceptował taki układ. Pracował ciężko i w ciągu kilku dni wszystko odbudował.

W tym czasie mieszkańcy wioski gromadzili piaskowiec z okolicznych gór. Tłumaczyli, że robią to po to, żeby zbudować w geście wdzięczności nowy, wygodny dom dla Kebo Iwa. On sam, zachwycony pomysłem, pracował jeszcze ciężej.

Po odbudowaniu całej wioski mieszkańcy poprosili Kebo Iwa o wykopanie studni, żeby mieli wystarczająco dużo wody do przygotowywania dla niego posiłków. Kebo Iwa zaczął więc ochoczo kopać. Pewnego dnia, zmęczony pracą, uciął sobie poobiednią drzemkę na dnie kopanej studni. Kiedy mieszkańcy usłyszeli jego chrapanie, wsypali mu na głowę cały zgromadzony piaskowiec i zalali wodą. Kebo Iwa się obudził, jednak, pomimo swojej ogromnej siły, nie był w stanie wygrzebać się z klejącej masy piaskowca i wody. Został tym samy żywcem zacementowany w studni, którą kopał. Mieszkańcy wioski w końcu byli wolni. Kebo Iwa zamordowany.

 

 

Studnia, którą wykopał Kebo Iwa, wkrótce wypełniła się deszczową wodą i utworzyła jezioro Batur. Natomiast pozostały piaskowiec i ziemia z wykopanej przez niego studni to góra Batur.

Morał z tej opowieści: należy pomagać innym nie oczekując niczego w zamian. Pomagaj, ale nie przesadzaj z żądaniami.

 

Jezioro Beratan – świątynia na wodzie i chłodny klimat

 

 

Jezioro Beratan (Bratan) położone jest w kalderze wulkanu w pobliżu góry Catur w wiosce Petang  Baturiti w okręgu Tabanan na wysokości 1239 m n.p.m. Słynie z pięknej świątyni Ulun Danu Beratan, zbudowanej na wyspie pośrodku jeziora. Świątynia poświęcona jest bogini jeziora – Dwei Danu.

Ponieważ to święte miejsce, kąpiel w jeziorze nie wchodzi w grę. Można za to wypożyczyć łódkę lub rower wodny i podpłynąć bliżej świątyni, podziwiając odbicia gór w tafli wody.

 

 

 

Okolica jeziora oferuje ogrody, restauracje i ścieżki spacerowe. To także jeden z najbardziej fotogenicznych punktów na Bali – zdjęcie świątyni zdobi okładkę Lonely Planet. Z pewnością dlatego znajduje się na liście ‘zobaczyć koniecznie’ niemal każdego turysty odwiedzającego Bali i  bywa tam bardzo tłoczno.

 

Jeziora Buyan i Tamblingan – bliźniacze oazy ciszy

 

 

Te dwa jeziora powstały w kalderze wygasłego wulkanu Bedugul. Znajdują się w rejonie o chłodniejszym klimacie, idealnym na piesze wędrówki i relaks. Malownicze krajobrazy uprawnych pól i niewielkich lokalnych wiosek ulokowanych w dolinach odsłaniają autentyczne wiejskie życie, plantacje kawy i ryżowe pola.

 

 

Jezioro Buyan jest większe od swojego bliźniaka. Ma aż 490 hektarów powierzchni. Natomiast Tamblingan słynie z bardziej mistycznej atmosfery.

 

 

Oba jeziora stanowią źródła wody dla okolicznych wiosek, często pozbawionych dostępu do wody bieżącej. Oba są uważane za święte. Balijczycy wierzą, że zamieszkują je duchy-strażnicy, chroniący mieszkańców przed złem. Dlatego nie dziwią liczne miniaturowe kapliczki na brzegach jezior, codziennie dekorowane świeżymi kwiatami i minimalistycznymi ofiarami w postaci owoców i ziarenek ryżu.

Co robić w okolicy?

• Trekking do jednego w wielu wodospadów w Munduk. W okolicy znajdują się również piękne sady, leśne ścieżki i strumienie.
• Wizyta na lokalnym targu oferującego autentyczną lokalną manufakturę, kwiaty, warzywa, owoce, dania przygotowywane przez lokalne gospodynie w ich domowych kuchniach.
• Obserwacja ptaków (Bali mynah).
• Rejs w tradycyjnych łódkach jukung. W okolicy jeziora Tamblingan ulokowanych jest ponad 30 świątyń, a lokalni mieszkańcy chętnie, za niewielką opłatą, dowożą do nich turystów prywatnymi łódkami podczas swoich codziennych wypraw na ryby lub gdy nie mają nic lepszego do roboty. Jeziora położone są w rezerwacie przyrody, więc nie pływają tu łódki motorowe, a jedynie rybackie łodzie wiosłowe lub turystyczne kajaki, co skutkuje niezwykłym klimatem i cudowną, naturalną ciszą
• Agroturystyka i zwiedzanie plantacji kawy oraz ryżu.

 

 

 

Warto wynająć lokalnego przewodnika – ścieżki są słabo oznaczone, a przyroda kryje wiele niespodzianek: od gigantycznych paproci po dzikie orchidee.

Bali poza utartym szlakiem

Jeziora Bali to propozycja dla tych, którzy chcą uciec od kurortów i poznać prawdziwe oblicze wyspy. Tam, gdzie wioski żyją rytmem przodków, a natura otula ciszą.

Szukasz takich doświadczeń? Zabierzemy Cię tam! Sprawdź nasze indonezyjskie wyprawy.